GÃœLE DUYULAN HASRET
Kategori: Denemeler, GenelEklenme Tarihi: Nis 13th, 2009 Ekleyen: Durriyekta
{lang: 'tr'} Ey gül! Hasreti ile yanıp tutuştuğumuz güller gülü, varlığını gönlümüzde hissettiğimiz ama yanımızda olamamasından dolayı gözyaşlarına boğulduğumuz canımızın cananı, nerdesin ey gül? Gönlümüzün gülü nerelerdesin?
Sevmek sana Ya Resulallah çünkü sevgilerin en güzeli sensin… Özlem de sana Ya Habibullah çünkü tek özlemimiz sensin…
İçinde bulunduğumuz bu kutlu ayın, kutlu haftasını tüm güzellikler içinde Resulümüzü anarak geçiriyoruz. Sevgili Peygamberimiz, canımızdan öte efendimiz tüm peygamber dostlarının gönüllerinde bir gül misali açar bu ayda… Bende efendime duyduğum hasretten dolayı yüreğimden düşen sözcükleri paylaşmak istedim sizlerle yani tüm peygamber aşığı gönül dostlarıyla…
O öyle olağanüstü bir insandı ki bazen düşünüyorum keşke onun yaşadığı devirde yaşasaydım ve onun yolunu kendime iz bilip gördüğü işkencelere kendimi kalkan etseydim de hiçbir şeyim olmasaydı onun sevgisi ve Allah’ımın aşkından başka… O, o kadar değerli ki benim için onu bir kere bile görmemiş olsam da ona atılan her taşın acısını yüreğimde hissediyorum. Nasıl canını yakarlar benim canımdan ötemin ve nasıl hiç acımazlar? O öyle şefkatli öyle merhametliydi ki o taşı atanlar için bile kötü düşünmezdi. O hep iyiyi, güzeli düşünürdü ama onlar efendime ve ashabına hep çirkin, hep kötü şeyler yaptılar… Şimdi bunları düşündükçe diyorum keşke keşke ona yapılan tüm işkenceler bana yapılsaydı da onun canı yanmasaydı…
Benim tüm sevgilerim, özlemlerim, yaşamım hepsi efendime… Onun sevgisi ile ayakta duruyor şu garip bedenim… Onun ümmeti olduğumdan ve onu görmeden ona âşık olmamdan dolayı yaşayabiliyorum ben bu dünyada…
Ah cananım seni o kadar çok özledi ki bu garip insanlar, senin hasretin ile her geçen gün daha da eriyip bitiyoruz. Gönlümüzdeki varlığın seni görme isteğimizi daha da arttırıyor. Bir kerecik seni görmek için neler vermezdik ki, bir kerecik tutsaydık, öpseydik elini ayağını ya da ayağının bastığı toprak olsaydık ama senin varlığında var olsaydık keşke… Ama sen yanımızda yoksun güller gülü…
Yüreğim yangın yerlerini de geçti Ya Resul… Senin ateşin büyüdükçe büyüyor gönlümde gel de susamış gönlümüze su serp tüm şefkatinle… Sana çok ihtiyacımız var efendim… Sana doğru geldiğimiz yollarda dikenler var sana koşmamızı engelliyor. Sana ulaşmamızı engellemek için konan dikenler bizi senden uzaklaştırmaya çalışıyor. Ne olur bizleri bırakma efendim, biz dikenleri umursamadan sana koşmaya devam ediyoruz ne olur sevgini alma gönüllerimizden ki sana çabucak yetişebilelim… Senin yolundayız o dikenlerin gücü bizi senin yolundan ayırmaya yetmeyecek. Çünkü biz seni canımızdan, anamızdan, babamızdan öte seviyoruz Ya Resulallah…
Tüm özlemlerimizle senin tekrar gönüllerimize doğmanızı bekliyoruz. Gel şu gülmeyi unutan gönüllerimiz senin gelişinle yine gülsün… Gel ey sevgili, gel artık seni bekliyor seni görmeden sana meftun olan ümmetin… Şefaatini eksik eyleme bizlerden, senin şefaatine muhtacız Ya Resulallah…
SENİ ÇOK SEVİYORUZ CANANIMIZ… DOĞUM GÜNÜN KUTLU MÜBAREK OLSUN TÜM PEYGAMBER DOSTLARINA…
Dürriyekta
{lang: 'tr'}
|
GiriÅŸ Son Yorumlar
|
Evet bende sözlerinize katılıyorum, nefis denen ÅŸey bizleri öyle durumlara getiriyor ki sonundaki piÅŸmanlığımızla çok ağır ödüyoruz bedelini… Allah’ın ve Peygamber efendimizin yolundan giderken nefsimizin attığı dikenler hep kanatıyor ayaklarımızı ve bazen tamamen yenilebiliyoruz nefsimize… Ama aklımızda ve gönlümüzdeki Allah aÅŸkını ve peygamber sevgisini yok edecek ne ÅŸeytan var ne de nefis çünkü o sevgi hiç sonmeyecek kadar büyük bir ateÅŸtir gönüllerimizde… Ben inanıyorumki ÅŸuan ne kadar yeniliyor olsakta nefsimize Allah’ımızın merhameti o kadar büyük ki bizleri gerçekten inananları yolda bırakmaz ayrıca bizler Peygamber efendimizi görmeden ona inanan ümmetleriz ve umarım onun ÅŸefaati ile de kurtuluÅŸa eriÅŸebilirz… Allah tüm inananlarına cennetini nasip eder inÅŸallah.. Selam Ve Dua Ä°le…
Ben de İnsanlığın İftihar Tablosuna yani peygamberimize hissetiğiniz özlem ve muhabbeti duymak isterdim.Ama ne yazık ki masivanın içinde,madde ve nefsimin elinden taşlaşmaya başlamış kalbim bundan ne kadar uzaktadır.
Tevazu namına söylenmiş sözler değildir.Ve çoğumuz gibi ben de ilahi inayetten, her daim olduğu gibi bir kez daha yardım eli beklemekteyim.
Ve en azından biliyorum ki bugün insanlık, her zamankinden daha fazla Muhammedi bir ruha,nefese ve yaÅŸayışa muhtaçtır….
Yazınız için teÅŸekkürler…
Çok teÅŸekkür ederim. BeÄŸendiÄŸinize sevindim…
Harika bir yazı olmuÅŸ… Eline saÄŸlık.