inci kum tanesinin etrafına ızdırabın ördüğü mabeddir. Nedir bedenlerimiz oluşturan özlem ve nedir etrafına inşa edilen taneler?..

***

Bana kulak ver sana ses vereyim…

***

Ağzın yemekle doluyken nasıl şarkı söyleyebilirsin? Elin altınla doluyken nasıl dua için açabilirsin?..

***

Kendini tanıdığın ölçüde başkalarını yargılayabilirsin. De bana hangimiz günahkar, hangimiz masum?..

***

Bir sene önce komÅŸum bana elemden gayrı birÅŸey olmadığı için hayattan nefret ediyorum demiÅŸti. Dün mezarına uÄŸradım. Hayat kabri üzerinde raksediyordu…

***

Ölüm, yaÅŸlıya memedeki çocuktan daha yakın deÄŸildir. Hayat da öyle…

***

Gerçek veriş, kendinizden vermektir. Çünkü sahip olduklarınız, yarın ihtiyacınız olabilir diye saklayıp koruduğunuz şeylerden ibaret değil mi? Ve yarın, kutsal şehre giden hacıları takip ederken, kemiklerini, iz bırakmayan kumlara gömen fazla uyanık bir köpeğe ne getirebilir? Ve ihtiyaç korkusu da, ihtiyaçtan başka birşey değil midir?

***

Vermekten alıkoyacağınız herhangi birÅŸey olabilir mi? Sahip olduÄŸunuz, herÅŸey bir gün verilecektir. Öyleyse ÅŸimdi verin ve vermenin hazzını mirasçılarınız deÄŸil siz yaÅŸayın…

***

Birçok öğretici pencere camı gibidir. Hakikate oradan bakarız; ama bizi hakikatten ayırır…

***

Ä°ki sevgili birbirlerinden çok, aralarındakini kucaklar…

***

Birini severseniz, gitmesine izin verin; eÄŸer dönerse, hep sizin olmuÅŸtur. Ve dönmezse, asla sizin olmamıştır…

***

Çocuklarınız sizin çocuklarınız deÄŸil, onlar kendi yolunu izleyen ‘Hayat’ın oÄŸulları ve kızları. Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler ve sizinle birlikte olsalar da sizin deÄŸiller. Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşünceleriniz deÄŸil. Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır. Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını deÄŸil. Çünkü ruhlar yarındadır. Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz. Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları kendiniz gibi olmaya zorlamayın. Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışveriÅŸi yoktur. Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar. Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür ve o yüce gücü ile yayı eÄŸerek okun uzaklara uçmasını saÄŸlar. Okçunun önünde kıvançla eÄŸilin. Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiÄŸi kadar başını dimdik tutarak kalan yayı da sever…

***

Birbiriniz sevin ama, aÅŸk tutsaklığı istemeyin… Bırakın AÅŸk, ruhunuzun kıyılarına vuran dalgalar gibi olsun…

***

Birlikte ÅŸarkı söyleyin, lakin birbirinizi yalnız bırakmayı da bilin…

***

Durmaksızın yürüyorum bu kıyılarda, kumla köpüğün arasında. Yükselen deniz ayak izlerimi silecek, rüzgar köpüğü önüne katacak, ama denizle kıyı daima kalacak…

***

Sazın telleri de yalnızdır ve armoni içinde aynı melodiyi seslendirir…

***

Birbirinize kalbinizi verin ama karşılıklı kilitleyip saklamak için deÄŸil…

***

AÅŸk’a yolu gösteremezsiniz, yolu o size gösterir; ÅŸayet sizi AÅŸk’a deÄŸer bulursa…

***

ÅžafaÄŸa ancak gecenin yolunu izleyerek ulaşılabilir…

***

Yalnızlığım, insanlar geveze hatalarımı övüp, sessiz eylemlerimi eleÅŸtirmeye baÅŸladığında doÄŸdu…

***

Bir gerçek her zaman bilinmek, ama ara sıra söylenmek içindir…

***

İçimizdeki gerçek olan sessiz, edinilmiÅŸ olan ise gevezedir…

***

YaÅŸam kalbini okuyacak bir ÅŸarkıcı bulamazsa, aklını konuÅŸacak bir filozof yaratır…

***

Zihnimiz bir süngerdir, yüreğimizse bir nehir. Çoğumuzun akmak yerine, sünger gibi emmeyi seçmesi ne garip!..

***

Eğer kış, baharı yüreğimde saklıyorum deseydi, ona kim inanırdı?..

***

Esin daima ÅŸarkı söyler; asla açıklamaya çalışmaz…

***

Sözler zamansızdır. Onları zamansızlıklarını bilerek söylemeli ya da yazmalısın…

***

GüneÅŸe arkanı dönersen, ancak kendi gölgeni görürsün…

***

Bilmen gerekenlerin sonuna ulaÅŸtığında, duyumsaman gerekenlerin başında olacaksın…

***

Her insan iki insandır; biri karanlıkta uyanık, diÄŸeri ise aydınlıkta uykudadır…

***

Anlayışlı olan, beni anlayışlı, aptal olan ise aptal bulur. Bence ikisi de haklıdır…

***

Bir anlaÅŸmazlık, iki zihin arasındaki en kestirme yol olabilir…

***

Hüzün iki bahçe arasındaki bir duvardır ancak…

***

Sevincin ya da kederin büyüdüğünde, dünya küçülür…

***

Sevinç ve kederlerimizi, onları deneyimlemeden çok daha önce seçeriz…

***

Dostum, sen ve ben yaÅŸama yabancı kalacağız; ve birimiz diÄŸerine ve her birimiz kendine. Ta ki senin konuÅŸup benim dinleyeceÄŸim güne dek; senin sesini kendi sesim sayarak, ve senin önünde dikileceÄŸim ana dek, bir aynanın önünde durduÄŸumu düşünerek…

***

EÄŸer insanlara boÅŸ elimi uzatır ve birÅŸey alamazsam çok üzücü; ama asıl ümitsiz durum, dolu elimi uzatıp kabul edecek kimseyi bulamamamdır…

***

SuskunluÄŸu gevezeden, hoÅŸgörüyü hoÅŸgörüsüzden ve kibarlığı kaba olandan öğrendim. Ne garip ki, tüm bu öğretmenlerime karşı oldukça nankörüm…

***

Yanlışlarımızı doÄŸrularımızdan daha büyük bir coÅŸkuyla savunmamız ne gariptir…

Yorum Yap