Yalnızlık, insanın, limansız bir denizde, rotasız ve ilerleyemeyen bir gemi gibi olmasıdır. Yalnızlık, insanın kendisini her şeyden ayrı, uzak, yoksun bulmasıdır. İnsanın “her şeyi” sevdiği bir şeyden ya da maddiyattan ibaret olabilir.
Çinliler şöyle der:“İnsanların umutları gökteki yıldızlar kadardır.” Yanızlık, bir insanın gökteki milyonlarca yıldızdan birini dahi görememesidir.
Esas olan şudur ki, yalnızlık duygusu her insanın içinde bir zerre kadar da olsa vardır. Bir an gelecek ve bu zerre tanesi patlayıp insanı bir an da olsa, uzun bir zaman da olsa ele geçirecektir. Yalnızlık ağları insanı saracaktır. İnsanı bu durumdan yine insanın kendisi kurtaracaktır.

Hamdullah Erol